poniedziałek, 30 listopada 2009

Strony statyczne w bloggerze (cz. 1)

Pewnie wielu z początkujących bloggerów zastanawia się jak za pomocą blogspota uzyskać efekt strony statycznej. Chodzi o stronę, którą można podłączyć w menu, a nie posta prezentowanego z datą publikacji na liście i dodatkowo dostępnego z widżeta "Archiwum".
W przeciwieństwie do innycn platform (takich jak wordpress), blogger nie ma funkcji stron statycznych. Ale bawiąc się trochę kodem szablonu bloga dostępnym w ustawieniach, w opcji "Edytuj kod HTML", wprowadzając drobne modyfikacje, możemy osiągnąć bardzo zbliżony efekt.

W kilku kolejnych wpisach postaram się pomóc osiągnąć ten efekt. Mam nadzieję, że niektórym osobom się to przyda. W przykładach będę pracował na szablonie "Minima Black", ale dla innych szablonów rodzaj wprowadzanych modyfikacji i sam sposób jest analogiczny.

Wykonujemy kopię zapasową naszego kodu HTML: "Układ" -> "Edytuj kod HTML", zaznaczamy "ptaszek" przy "Rozszerz szablony widżetów" i wybieramy "pobierz pełny szablon". Zapisujemy plik na dysku komputera.

Na początek zacznijmy od sprawienia, aby publikowana za pomocą mechanizmu postów nasza pseudo-statyczna strona nie miała nagłówka daty.

W tym celu musimy sprawdzić w aki sposób prezentowana jest dana w nagłówku posta. W menu "Ustawienia" -> "Formatowanie" sprawdzamy opcję "Format nagłówka daty". W moim przypadku jest "poniedziałek, 30 listopada 2009". Zapamiętujemy format daty.

Wybieramy sobie datę sprzed rozpoczęcia działalności blogowej w naszym blogu. Pod tą datą będziemy publikować wszystkie posty, które chcemy traktować jak strony statyczne. W moim przypadku jest to data "wtorek, 1 stycznia 2008".

Zapamiętujemy to i przechodzimy do "Układ" -> "Edytuj kod HTML". Zaznaczamy "ptaszek" przy "Rozszerz szablony widżetów".

W kodzie musimy odnaleźć następujący fragment odpowiadający za wyświetlanie nagłówka daty posta:


<b:if cond='data:post.dateHeader'>
<h2 class='date-header'><data:post.dateHeader/></h2>
</b:if>
Zamieniamy ten cały fragment na następujący:

<b:if cond='data:post.dateHeader != "wtorek, 1 stycznia 2008"'>
<b:if cond='data:post.dateHeader'>
<h2 class='date-header'><data:post.dateHeader/></h2>
</b:if>
</b:if>

Jak widać dodatliśmy warunek, który przez interpreter bloggera zostaje odczytany w następujący sposób: "Jeśli data posta jest różna od "wtorek, 1 stycznia 2008"to wyświetl nagłówek posta".
W przeciwnym razie data nie zostanie wyświetlona.

Zapisujemy szablon i tesujemy.

W "Zamieszczanie postów" -> "Nowy post" wpisujemy tytuł i treść posta. Klikamy "Opcje posta". Następnie w opcji "Data i godzina posta" zaznaczamy "Zaplanowano na" i wpisujemy wybraną przez nas datę (w odpowiednim formacie) - u mnie "08-01-01".

Publikujemy posta i sprawdzamy na podglądzie, gdzie nie powinniśmy widzieć nagłówka posta.

Rozwiązanie to zastosowałem na swoim blogu "Martwa Strefa", gdzie możecie sprawdzić czym różnią się strony statyczne od zwykłych postów po zastosowaniu moich porad.
UWAGA: proszę zastosować odpowiednie daty, a wybierając datę publikacji pseudo-statycznych stron najlepiej wybrać datę z któregoś z poprzedzających lat - a czemu? O tym w następnej poradzie. Zapraszam wkrótce...

sobota, 24 października 2009

Windows Server 2008 R2 i Exchange 2007 niezgodny

Nowe zadanie: wdrożenie Exchange Server 2007 (na 2010 nie możemy czekać bo bardzo się spieszy).

No to przygotowaliśmy sprzęt, macierze i przystępujemy do akcji.

Zdecydowaliśmy się na najnowszy "okienkowy" system operacyjny Windows Server 2008 R2 Enterprise x64 (Enterprise, bo mailbox ma być klastrowany).

Czekała nas jednak niemiła niespodzianka.
Jak się okazało, Exchange Server 2007 jest NIEKOMPATYBILNY z Windows Server 2008 R2 i po prostu nie da się zainstalować na nim roli mailbox (Hub i Client Acces poszło bez problemu).

"Error: An error occurred. The error code was 3221684346. The message was The data area passed to a system call is too small…"

Jeśli ktoś chce być prawdziwym “hardkorem” to może pokusić się o instalację w trybie zgodności z Microsoft Vista (instalacja w trybie zgodności z Windows Server 2008 również się nie udała). Jednak nie wydaje się to rozsądnym rozwiązaniem dla produkcyjnego środowiska, bo takie rozwiązanie na pewno nie będzie supportowane przez Microsoft i partnerów.

Sytuacja dość niecodzienna bo wcześnie raczej nie zdarzało się, żeby produkty Microsoft w miarę nowe, nie były kompatybilne. Wygląda to na początki nowej polityki, bo teraz mamy do wyboru albo instalować Windows Server 2008, albo czekać na ExchangeServer 2010.

czwartek, 22 października 2009

Windows 7 w skrótach

Dziś oficjalna premiera Windows 7, a u mnie zestaw ciekawych skrótów, które mogą ułatwić pracę:

Win+h - Maksymalizuje aktualne okno
Win+i - Ustawia aktywne okno do normalnego rozmiaru, lub minimalizuje jeśli nie jest zmaksymalizowane
Win+m - Minimalizuje aktywne okno
Win+d - Minimalizuje wszystkie okna odsłaniając pulpit
Win+Home - Minimalizuje wszystko oprócz aktywnego okna
Win+Shift+strzałka - Przenosi aktywne okno na alternatywny ekran
Win+g - Przełącza gadżety
Win+l - Blokuje pulpit
Win+r - Otwiera okno "uruchom"
Win+f - Otwiera okno wyszukiwania
Win+p - włącza trym prezentacji (widok na ekranie i projektorze)
Win+e - Włącza Explorer
Win+u - Włącza ułatwienia dostepu
Win+t - Włącza Aero Peek dla każdego elementu paska
Win+Spacja - Aero Peek
Ctrl+Win+Tab - Open persistent task selection window, roll mouse over each icon to preview item and minimize others
Ctrl+Alt+i - włącza Integrated Scripting Environment (ISE) - wizualna konsolę PowerShell.

piątek, 9 października 2009

Windows 7 Informacje OEM (OEM logo, OEM info)

Często zdarza się, że chcemy, aby we właściwościach komputera wyświetlane były konkretne informacje (i logo) - tak jak to robią duże przedsiębiorstwa i firmy sprzedające gotowe komputery i notebooki. Nie jest to trudne, wystarczy wpisać informacje OEM.

W Windows XP wystarczyło do system32 wgrać plik oemlogo.bmp i oeminfo.ini. W Windows Vista/7 wygląda to trochę inaczej.

Najprościej jest wyedytować klucz rejestru
HKLM\SOFTWARE\Microsoft\Windows\CurrentVersion\OEMInformation

dodając następujące parametry jako ciągi znaków:

Logo - ścieżka do bitmapy (120x120 px)
Manufacturer - producent sprzętu
Model - model sprzętu
SupportHours - godziny serwisu
SupportPhone - telefon do serwisu
SupportURL - link który chcemy żeby się otwierał po naciśnięciu linku "pomoc techniczna online"
HelpCustomized - (true -1/false - 0) - czy ma być wyświetlane nasze info

Poniżej zamieszczam zawartość przykładowego pliku modyfikującego te wpisy rejestru (wystarczy skopiować, uzupełnić, zapisać jako plik z rozszerzeniem .reg i uruchomić)

Windows Registry Editor Version 5.00[HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Microsoft\Windows\CurrentVersion\OEMInformation]

"HelpCustomized"="0"
"Manufacturer"="Lenovo"
"Model"="T500"
"SupportHours"="8:00 - 16:00"
"SupportPhone"="int. 1234"
"SupportURL"="http://intranet/helpdesk"
"Logo"="C:\\Windows\\oemlogo.bmp"

Można też skorzystać z OEMInstallerów.

W przypadku przedsiębiorstw korzystających z obrazowania zaleca się stosowanie sysprep z oobe i odpowiednio przygotowany plik xml,

czwartek, 17 września 2009

Witryna MySite i główna nawigacja

Implementując MOSS'a w mojej organizacji zdecydowano, że nie będziemy udostępniać użytkownikom możliwości tworzenia własnych witryn MySite (nie pytajcie dlaczego - tak uznano).

Za to zdecydowano się na skorzystanie z możliwości importu profili z Active Directory i wykorzystania wyszukiwania kontaktów jako książki telefonicznej. I tylko do tego miały służyć informacje z SSP - żadnych publikacji dokumentów, żadnych blogów itp.

Po instalacji okazało się, że zwykły użytkownik przeglądając szczegóły kontaktu nie widzi górnego paska łączy. Przeglądając własny profil widzi tylko guzik "mój profil" i nic więcej. Oczywiście witryna została podłączona (Ustawienia witryny > Połączenie witryny portalu) z głównym portalem i za pomocą paska "chlebowego" (zawsze śmieszy mnie to tłumaczenie, ale ja nie znam lepszego) można wrócić do strony głównej. Ale użytkownicy zwykle są wygodni (inaczej mówiąc niespostrzegawczy lub niegrzeszący intelignecjią) i chcą na witrynie MySite takie samo menu jak na stronie głównej.

Na początek wypróbowałem (ten sposób opisuje źródło1)  "Łącza do witryn personalizacji" dostępne w SSP "Profile użytkowników i Moje witryny". Dodałem kilka testowych łączy, ustawiłem właścicieli na "wszyscy" (authenticated users"), ale efekt był marny.

Łącza pokazywały się tylko przy przeglądaniu własnego profilu.

Nie zrażając się pomyślałem "Nic prostszego!", przygotowując się do edycji strony wzorcowej witryny MySite za pomocą nieśmiertelnego SharePoint Designer'a.

Ale nie było wcale łatwo.

Przeszukałem internet (źródło2, źródło3) i okazało się, że:
  • w stronie wzorcowej umieszczona jest placeholder "PlaceHolderHorizontalNav" z kontrolką "TopNavigationMenu" generującą menu za pomocą dostawcy "SPNavigationProvider",
  • doprowadzenie do tego, żeby kontrolka wyświetlała menu głównego portalu jest możliwe poprzez zmianę tego dostawcy.

Okazało się, że rozwiązanie to działa i menu jest generowane na podstawie witryny głównej, ALE zwykli użytkownicy NADAL GO NIE WIDZĄ. Zacząłem podejrzewać, że kontrolki lub całe placeholdery są w jakiś sposób ukrywane, ale nigdzie nie mogłem znaleźć atrybutów, które coś takiego by sugerowały.

COFAMY NASZE ZMIANY (posługując się na przykład historią wersji strony wzorcowej) bo póxniej okaże się, że nie są konieczne.

Szperając dalej (źródło4, źródło5, źródło6) okazało się, że:
  • "TopNavigationMenu" jest ukrywane, ale nie przez parametr, ale POPRZEZ SPECJALNY KOD.
  • można to obejść kompilując własny kod (instrukcje w źródłach),
  • kombinując z nowymi placeholderami,
  • wykorzystując mój sposób!

protected override void OnPreRender(EventArgs e)
{
if (base.IsProfileError || !base.Profile.IsSelf)
{
Control master = base.Master;
if (master != null)
{
master = master.FindControl("PlaceHolderTopNavBar");
}
if (master != null)
{
master = master.FindControl("PlaceHolderHorizontalNav");
}
if (master != null)
{
master = master.FindControl("TopNavigationMenu");
}
if (master != null)
{
master.Visible = false;
}
}
base.OnPreRender(e);
}

Jak widać funkcja szuka na stronie konkretnego obiektu "TopNavigationMenu" i na koniec ustawia wartość atrybutu visible na false!

Jak sobie z tym poradzić? Źródła sugerują podmianę kodu i definicji witryny, ale przecież musi być jakiś prostszy sposób. Może trzeba jakoś "zmylić" tę funkcję i "przerwać" jej działanie?

Wracamy do kodu naszej strony wzorcowej.

Zmieniamy następujące linie:
<asp:ContentPlaceHolder id="PlaceHolderHorizontalNav" runat="server">
na
<asp:ContentPlaceHolder id="PlaceHolderHorizontalNav1" runat="server">
Co zrobiliśmy? Sprawiliśmy, że funkcja przeszukująca stronę NIE ZNAJDZIE naszego placeholdera, a co za tym idzie nie znajdzie obiektu "TopNavigationMenu" i go nie ukryje! Po prostu przełamaliśmy łańcuch przeszukiwania na samym początku.
<SharePoint:DelegateControl runat="server" ControlId="TopNavigationDataSource">
na
<SharePoint:DelegateControl runat="server" ControlId="TopNavigationDataSource1">
To jest troszeczkę bardziej zawiłe.
W tej definicji możemy zmieniać dostawcę dla menu i kombinować z początkowym węzłem (jak podają źródła, które przytoczyłem) aby wygenerować nasze menu, ale metodą prób i błędów okazało się, że wystarczy tylko zmienić ID tej kontrolki.

I TO WYSTARCZY.

Zapisujemy stronę wzorcową, i podglądamy wyniki. Wszystkim użytkownikom pokazuje się menu witryny głównej.

poniedziałek, 24 sierpnia 2009

SharePoint błędy: 6398, 7076, 6482 i 7076

W dzienniku zdarzeń zauważyłem wiele powtarzających się sekwencji błędów 6398, 7076, 6482 i 7076 oraz fakt, że nie wykonywały się zaplanowane zadania SharePoint'a. Dodatkowo nie było możliwe zarządzanie IIS poprzez konsolę mmc (pojawiał się błąd: the path specified cannot be used at this time).

Śledztwo zacząłem od przejrzenia kilku blogów, ale wpisy sugerujące restart IIS (iisreset) i usługi Windows SharePoint Services Timer Service (SPTimerV3) u mnie nie pomogły, choć autorzy zarzekali się, że u nich jest inaczej.
Event Type: Error
Event Source: Windows SharePoint Services 3
Event Category: Czasomierz
Event ID: 6398
Date: 24/8/2009
Time: 13:45:34
PM User: N/A
Computer: COMPUTERNAME
Description:
Metoda Execute definicji zadania Microsoft.Office.Server.Administration.ApplicationServerAdministrationServiceJob (identyfikator 504f09f5-a0c2-4124-8b68-eb6d6ab264f5) zwróciła wyjątek. Więcej informacji znajduje się poniżej.Attempted to read or write protected memory. This is often an indication that other memory is corrupt.For more information, see Help and Support Center at http://go.microsoft.com/fwlink/events.asp.

Event Type: Error
Event Source: Office SharePoint Server
Event Category: Usługi udostępnione serwera Office Server
Event ID: 6398
Date: 24/8/2009
Time: 13:45:35
PM User: N/A
Computer: COMPUTERNAME
Description:
Wystąpił wyjątek podczas wykonywania zadania administracyjnego serwera aplikacji.Komunikat: Attempted to read or write protected memory. This is often an indication that other memory is corrupt.Szczegóły dotyczące pomocy technicznej:
System.AccessViolationException: Attempted to read or write protected memory. This is often an indication that other memory is corrupt.

Rozwiązaniem problemu jest hotfix, który może zostać przesłany przez Microsoft.

Hotfix i szczegóły dostępne są pod adresem: http://support.microsoft.com/?id=946517

UWAGA:
Przed zaplikowaniem hotfixa (który nie został jeszcze w pełni przetestowany) należy bezwzględnie wykonać kopię bezpieczeństwa.
Ponadto hotfix wymaga restartu serwera.

piątek, 21 sierpnia 2009

Instalacja Windows 7: Cannot boot from CD - Code: 5

CDBOOT Cannot boot from CD - Code: 5
Powyższy problem pojawia się na komputerach ze starszymi płytami głównymi. Na wielu forach sugeruje się różne rozwiązania (sterowniki, nagrywanie płyt wolniej), ale to nie w tym rzecz.

Błąd ten występuje wyłącznie podczas bootowania z płyt DVD i świadczy o tym, że BIOS płyty głównej nie obsługuje bootowania z płyt DVD (bootowanie z CD działa bez problemu).

Windows XP był rozpowszechniany na płycie CD, a wielu użytkowników ominęło Vistę. Po premierze Windows 7 (jest już dostępna wersja RTM, patrz link) instalator jest na płycie DVD.

Co z tym zrobić?
Oto moje propozycje:
1. Poszukać na stronie producenta płyty głównej nowszej wersje BIOSu i go zaktualizować,
2. Uruchomić instalator z linii poleceń (cmd) zainstalowanego systemu Windows XP lub Windows Vista (z instalacyjnej płyty DVD uruchomić setup.exe) i instalować Windows 7,
3. Zainstalować OS z pendrive’a USB 2.0.,
4. Skorzystać z WinPE,
5. Wymienić płytę główną na nowszą ;)

Wariant 1:
U mnie nie pomógł.

Wariant 2:
W moim przypadku scenariusz przewidywał instalację testową Windows 7 na starszym komputerze o konfiguracji minimalnej. Nie chciałem tracić posiadanej instalacji XP, więc zdecydowałem się przenieść całą partycję XP na dodatkowy czysty dysk.
Wykorzystałem do tego bootowalną płytę CD z programem ghost za pomocą, którego (opcja local partition-> to partition).

Po odpaleniu XP wykonałem instalację wywołując instalator z linii komend.

Wariant 3:
Na początek trzeba przygotować sobie pendrive’a, najlepiej za pomocą narzędzia DISKPART.
I tu niespodzianka: trzeba to zrobić z wersji zainstalowanej w Windows Vista lub Windows 7. A to z prostej przyczyny – tylko te wersje obsługują pendrive’y.
Oto procedura:
W linii poleceń cmd wpisać :
diskpart
list disk

Polecenie to wyświetli listę dysków dostępnych w systemie. I tu należy poprawnie zidentyfikować pendrive. Dalsze polecenia zakładają, że pendrive to dysk 1.
select disk 1
clean
create partition primary

Tworzymy partycję podstawową.
select partition 1
active
format fs=fat32

Aktywujemy partycję i formatujemy ją w systemie fat32
assign
exit

Przypisujemy literę dysku do partycji I kończymy pracę z DISKPART.

Teraz należy skopiować zawartość płyty na przygotowany pendrive. Zrobimy to za pomocą xcopy:
xcopy d:\*.* e:\ /e/h/f

d:\ - to napęd DVD
e:\ - to pendrive USB.

Z tak przygotowanego pendrive należy uruchomić ponownie komputer i zainstalować nowe okienka.

Wariant 4:
Istnieje kilka sposobów wykorzystania WinPE:
  • bootowalna płyty CD/DVD (już wiemy, że ma to być CD)
  • bootowalny pendrive z WinPE
  • załadowanie WinPE na partycję dysku docelowego (tego, na którym będziemy instalowali Windows 7), uruchomienie WinPE z tego dysku i uruchomienie instalatora Windows z płyty DVD poprzez linie poleceń WinPE (podobne do Wariantu 2)

Sposoby przygotowania startowej płyty i USB z Windows PE przedstawię już wkrótce. Teraz zajmę się WinPE uruchamianym z dysku.

Na maszynie z Windows XP (lub innym) należy zainstalować Windows AIK (Automated Instalation Kit) dostępny tutaj.

Następnie należy uruchomić linię poleceń WAIK i wpisać w niej:
copype x86 c:\winpe

-x86 oznacza platformę z której korzystamy (dostępne jeszcze amd64 i ia64)
-c:\winpe - to katalog docelowy do którego zostaną skopiowane pliki (w tej chwili najważniejszy jest plik winpe.wim i folder iso)

Następnie należy przekopiować plik obrazu do katalogu ISO zmieniając nazwę z winpe.wim na boot.wim:
copy c:\winpe\winpe.wim c:\winpe\iso\sources\boot.wim /y

Teraz należy przygotować nasz dysk docelowy.
Za pomocą DISKPART lub managera dysków nalezy podzielić go na partycje i nie zapomninając o oznaczeniu partycji instalacyjnej jako AKTYWNEJ.

teraz trzeba skopiować pliki na partycję startową:
xcopy c:\winpe\iso\*.* e:\ /e/h/f

Jeśli posługujemy się Windows XP to musimy jeszcze wyeliminować pewne dodatkowe błędy bootowania. A mianowicie pomimo wgrania obrazu WinPE na dysk, po restarcie pokazuje się błąd "NTLDR Missing". Związane jest z wykorzystaniem przez Windows 7 (i Vista) do bootowania BCD, a nie NTLDR (dokładniejszy opis tutaj).

Wkładamy płytę DVD z Windows 7 do napędu i wydajemy komendę:
D:\boot\Bootsect.exe /NT60 All

- d:\ oznacza literę napędu.

Teraz wystarczy wyłączyć komputer, odłączyć dysk Windows XP i uruchomić maszynę z dysku zawierającego WinPE.

Po uruchomieniu w linii poleceń przejść na napęd DVD zawierający płytę instalacyjną i uruchomić instalator Windows 7.

Tak na marginesie dodam, że WinPE uruchamiany jest całkowicie w pamięci komputera. W związku z tym można swobodnie zainstalować nowy system Windows na partycji, która zawiera WinPE (najlepiej sformatować ją w czasie pracy instalatora).

Wariant 5:
W tym przypadku okazał się niepotrzebny.

więcej o diskpart
więcej o xcopy